جاده آموزگار من است

جاده آموزگار من است

توسط بهروز غریبی | دوشنبه هجدهم دی ۱۴۰۲ | 14:37

در زمان رانندگی اغلب جاده هایی که در آن رانده­ ام با سه محور جالب بر خورده ام.

اول چین و شکن و دست انداز، دوم سرعت گیر و سوم تابلو های محدودیت سرعت. عامل ایجاد کننده دست انداز، ساخت بی کیفیت و تعمیر و نگه داری نامناسب یا ناکافی است. که ناشی از دستکجی و ناکارامدی مدیران مجری و بهره بردار است. سرعت گیر اما بعد جالب تری دارد. عارضه ای که به صورت عامدانه جهت محدود کردن سرعت ایجاد شده است. مهم نیست که باعث ایجاد خطر، آسیب به خودرو و ناراحتی سرنشینان میشود یاخیر، مهم این است که شما را مجاب به رعایت قانون میکند. و گل سرصبد همه اینها تابلوهای محدودیت سرعت که غالبا بدون منطق به ایجاد محدودیت می پردازند. به چشم خود دیده ام جاده ای که سرعت مطمئنه در آن با نامطمئن ترین خودرو ساخت بشر (پراید) 140 کلیومتر است ولی تابلو، محدوده سرعت 60 کیلومتر در ساعت را نشان می­دهد. و برعکس جایی که در صورت عبور با سرعت بالای 80 کیلومتر، بدنه خودرو از هم می پاشد ، ولی سقف سرعت 110 برای آن در نظر گرفته شده است.

از جاده چه می آموزیم؟

1. راه هرچه نا هموارتر باشد عبور از آن ارزشمند تر است. مهم نیست چقدر از وقت و عمرمان تلف می شود ما میتوانیم!
2. زرنگ کسیت که می دزد و هیچکس هم نمیتواند .... از قدیم گفته اند:ظالم همیشه سالم است و هر چه سنگ است پیش پای لنگ!
3. وظیفه من به عنوان یک مدیر و سیاست گذار ایجاد سرعت گیر است. من باید هر کاری بکنم که راه برای رهروان سخت و دشوار گردد تا ثواب بیشتری از پیمایشش نصیبشان شود.
4. مدیر بهتر سرعت کمتر
5. زمانی باید قانون را رعایت کنیم که زور بالا سرمان باشد. وقتی سرعت گیر نیست، نباید سرعتمان را کم کنیم. نوشته روی تابلو یک عدد است.
6. لزومی به اصلاح قانون نیست! چیزی که بی ارزش است و قرارنیست رعایت شود چه اهمتی دارد که و بیخودی وقت بگذاریم و اصلاحش کنیم.
7. نصب سرعتگیر ارزانتر از تعویض تابلو محدودیت سرعت است. بعلاوه مدیری که سرعتگیر نصب می­کند قطعا از مدیری که تابلو محدودیت نصب می­کند مقتدرتر است.

• نکته کنکوری: لازم نیست قبل همه دوربین سرعت را کم کنیم وقت آنهایی که دکل مخابراتی دارند کار می­کنند!